Αναζήτηση
  • Ορέστης Μπάλλας

Επάγγελμα γονέων και Σταδιοδρομία εφήβων



« Κάνω αυτό το επάγγελμα εδώ και χρόνια, υπάρχει ένα γραφείο/μαγαζί/επάγγελμα έτοιμο να περιμένει, άλλοι δεν έχουν τίποτα, υπάρχει αρκετή δουλειά σε αυτό που κάνω, χρειάζομαι κάποιον να με στηρίξει στη δουλειά μου, πού να ψάχνει να βρίσκει αλλού τώρα, ας έρθει εδώ και βλέπουμε … »

Αρκετές από τις σκέψεις αυτές, αν όχι όλες, υπάρχουν στον νου γονέων οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε επαγγελματικούς κλάδους και θα ήθελαν τα παιδιά τους να ακολουθήσουν την επαγγελματική τους πορεία.

Ο λόγος; Είτε διότι «υπάρχει ήδη μια στρωμένη επαγγελματική κατάσταση», είτε διότι «υπάρχει κρίση στην αγορά, ας ασχοληθεί με αυτό το σίγουρο που υπάρχει», είτε διότι «τον/την βλέπω ότι το’χει, ας μπει στη δουλειά να με βοηθήσει και μένα, κρίμα είναι»

Είναι απολύτως φυσιολογικό για έναν γονέα να επιθυμεί να βοηθήσει το παιδί του στην επαγγελματική του σταδιοδρομία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όλοι επομένως οι παραπάνω λόγοι είναι αποδεκτοί και τους λαμβάνουμε υπόψη μας.


Αρκούν όμως για να είναι κάποιος χαρούμενος, ευτυχισμένος και αποδοτικός στην επαγγελματική του πορεία;

Η πραγματικότητα έρχεται να μας απαντήσει «όχι, δεν αρκούν».


Πλέον δεν υφίσταται η επιλογή επαγγέλματος με την αυστηρή του όρου έννοια, «επιλέγω ένα επάγγελμα το οποίο θα ακολουθήσω μέχρι το τέλος της επαγγελματικής μου ζωής».


Στην θέση της επιλογής επαγγέλματος έχει έρθει η επαγγελματική σταδιοδρομία. Προκειμένου η επαγγελματική σταδιοδρομία του ατόμου να τεθεί σε στερεές βάσεις και να χαρακτηριστεί ως ευοίωνη, δεν αρκεί η αποσπασματική διερεύνηση των ταλέντων, κλίσεων, επιδόσεων, δεξιοτήτων του/της νέου/ας, και σίγουρα, δεν αρκεί αποτελεί λύση η άκριτη υιοθέτηση του επαγγέλματος του γονέα, όσο επιτυχημένο κι αν είναι αυτό.


Απαραίτητο είναι να λάβουμε υπόψη μας, κατά κύριο λόγο, την προσωπικότητα του ατόμου και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που την απαρτίζουν.

Μέσα από μια ολιστική θεώρηση των πραγμάτων, είναι σαφές ότι συνυπολογίζουμε επί ίσοις όροις το επαγγελματικό και οικονομικό υπόβαθρο της οικογένειας. Τα παιδιά όμως δεν είναι οι γονείς τους, ακόμη κι αν τους μοιάζουν εξωτερικά και εσωτερικά. Ακόμη κι αν «πιστεύω ότι θα τα καταφέρει στη δουλειά μου», ακόμη κι αν «έτσι ήμουν και γω μικρός και μια χαρά τα έβγαλα πέρα σε αυτό το επάγγελμα».



Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει να χαράξει τη δική του πορεία.

Πορεία η οποία μπορεί να περάσει μέσα από το επάγγελμα των γονέων, μπορεί και όχι.


Ορέστης Μπάλλας Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Σταδιοδρομίας

48 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων